Vrijgevigheid

Suzan Onstenk-Peeters • 22 maart 2020

“Dat zal mij niet overkomen.” Een gedachte die bij veel mensen leeft. Nadat ik op mijn tweeëntwintigste binnen zestien dagen tijd mijn vader verloor, wist ik dat het mij óók kon overkomen. Het beeld van mijn vader die na een hersenoperatie op de IC lag met een beademingsslang in zijn mond en nog meer slangen en draden aan zijn lijf om zijn toestand te kunnen monitoren, staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. De laatste keer dat hij mij zag, had ik een mondkapje op, handschoenen en een schort aan om mij te beschermen tegen een ziekenhuisbacterie. De laatste keer dat ik hem zag, lag hij in coma en stierf hij. Niet kunnen communiceren met iemand waar je van houdt, is verschrikkelijk. Ik wens het niemand toe! Laten we er samen voor zorgen dat we anderen leed dit kunnen besparen.


Waar ik allereerst ook sceptisch was, omdat ik dacht: “aan de griep gaan ook jaarlijks veel mensen dood”, besef ik nu dat het veel meer is dan dat. Wanneer artsen keuzes moeten gaan maken wie wel en niet op de IC terecht kan komen, komt het besef dat we in een crisis terecht komen die veel verliezers gaat kennen:

1.de mensen die niet meer op de IC worden toegelaten.

2.de familie die zich zal blijven afvragen of zijn/haar familielid het misschien wel gered had als er op de IC plek was geweest.

3.de IC-arts die zich afvraagt waarop hij zijn keus moet baseren om mensen wel of niet toe te laten.


Thuisblijven is een vorm van vrijgevigheid. Vrijgevigheid betekent voor mij: iets voor een ander doen zonder er iets voor terug te verwachten. Een mooie eigenschap die mijn vader bezat. In deze tijden betekent vrijgevigheid voor mij: inperking van je eigen vrijheid in voor het leven van iemand anders. Ik hoor het argument “ik heb geen klachten; dus ik kan nog wel naar buiten gaan.” Gisteren liep ik ook nog een ommetje in de zon. “Als ik voldoende afstand houd van iedereen kan dat best,” dacht ik. Totdat een hardloper mij al hoestend in de vrije lucht voorbij rende. Sociale afstand nemen doe je samen. Hierin kun je enkel je eigen gedrag bepalen. Daarmee kun jij het volgende slachtoffer voorkomen. Dat slachtoffer kan namelijk iedereen zijn: jij, jouw dierbare, de IC-arts of ik.


Wees vrijgevig: blijf thuis!

Deel deze blog:

Blog Suzan

door Suzan Onstenk-Peeters 1 juli 2026
Mindfulness is opmerkzaamheid, maar wat is dat precies, opmerkzaam zijn? Mindfulness leg ik graag uit aan de hand van een voorbeeld: Stel, je loopt over straat. Iemand passeert je en botst tegen jouw schouder aan. Hoe reageer je? … Je mag er even over nadenken. … Misschien heb je geen pasklaar antwoord. Het hangt af van meerdere factoren: hoe moe je bent, hoe je dag verlopen is, hoe je je voelt, hoeveel je aan je hoofd hebt, wat jouw ervaringen zijn met ongewenste aanrakingen. Je interpreteert de situatie op een dag waarop je je relaxt voelt meestal anders dan op een dag waarop je gespannen bent. Het ene moment reageer je misschien met: “Kan gebeuren, geen probleem.” en een ander moment: “Hé, kun je niet uitkijken?!” Mindfulness traint je een buffer te creëren tussen wat er gebeurt en jouw reactie. Ook op moeilijke of stressvolle momenten. Door in plaats van automatisch, juist bewust te reageren. Zoals in deze situatie op te merken wat er precies gebeurt, bijvoorbeeld: Ik word (emotioneel) geraakt door de actie van de ander. Ik was al moe en het komt nu extra hard binnen. Ik mag geraakt zijn. Ik vind het niet fijn als iemand zo lomp doet. Dit mag ik onprettig en lomp vinden. Vervolgens sta je kort stil om te beseffen wat het gedrag van de ander met jou doet (bijvoorbeeld: mijn hart zit in mijn keel; ik ben geschrokken). Dan geef je een bewuste reactie. Misschien zeg je dan wel: “Ik ben van je geschrokken!” Intern kunnen er dus best oordelen zijn. Dat is helemaal oké. Je neemt ze waar en erkent ze. Door die erkenning kunnen ze rusten. Je neemt ze dus niet mee in de reactie naar de ander. Dat noemen we in mindfulness: niet-reactief zijn. Wanneer je vanuit deze niet-oordelende houding op de ander reageert, doet dat ook iets met de ander. Misschien zegt die persoon wel: “Ik ook.” of “Sorry, ik was in gedachten.” Mindfulness gaat dus over bewustwording. Het gaat over stilstaan. Over met je volle aandacht aanwezig zijn in het moment. Het leert je om met een open blik te kijken naar de mooie en minder mooie momenten in het heden. Je verhouden tot wat er zich afspeelt in je leven. Het leert je om meer veerkrachtig te zijn op moeilijke momenten. Wil je nog meer te weten komen over mindfulness? Op maandagavond 13 juli en 10 augustus 2026 kun je de workshop mindfulness volgen. Daarin beantwoord ik al jouw vragen en laat ik je ervaren wat mindfulness is. Er is nog plek voor jou: meld je nu aan . Ik ontmoet je graag!
door Suzan Onstenk-Peeters 26 maart 2024
Waarom werkstress niet op de werkvloer opgelost kan worden.
door Suzan Onstenk-Peeters 28 februari 2021
Angst in de troebele tijden van Corona en politieke strijd.
door Suzan Onstenk-Peeters 13 maart 2019
De oorzaak van onze overspannen maatschappij.
door Suzan Onstenk-Peeters 19 oktober 2018
Tijd maken voor mindfulness.
door Suzan Onstenk-Peeters 6 mei 2018
Het verlangen naar stilte; de onrust en rust die de stilte kan brengen.
door Suzan Onstenk-Peeters 28 februari 2018
Omgaan met verwachtingen en teleurstellingen.
door Suzan Onstenk-Peeters 23 oktober 2017
Wat is aandacht?
door Suzan Onstenk-Peeters 2 juni 2017
Hoe we van jongs af aan leren haasten.
door Suzan Onstenk-Peeters 4 mei 2017
Hoe compassie ontstaat door mindfulness.