Verwachtingen

Suzan Onstenk-Peeters • 28 februari 2018

Toen ik tijdens mijn Mindfulnesstraining voor het eerst hoorde dat we als mens ons eigen lijden veroorzaakten, werd ik boos. Ik was toch zeker zelf niet de oorzaak van de last die ik ervaarde? Pijn en verdriet overkwamen mij toch? Hoe kon ik daar nu zelf de veroorzaker van zijn?

Het hield mij bezig. Ook nog lange tijd na mijn training. Steeds beter begreep ik wat die woorden eigenlijk betekende. Vaak hebben we verwachtingen van iets. Verwachtingen over ons leven, onze familie, kinderen, broers, zussen, ouders, werk, onze toekomst. Als er door onszelf of anderen niet aan onze verwachtingen wordt voldaan, raken we teleurgesteld. We hebben het idee dat we falen of dat ons iets wordt aangedaan en raken overspoeld door emoties. Op die momenten zien anderen meestal niet de beste kant van ons. We hebben pijn of verdriet. Als we ons daar door laten meenemen of overspoelen, raken we buiten ons zelf. We gaan schreeuwen, vloeken, huilen of raken misschien wel naar binnengekeerd. We raken teleurgesteld in het leven. Wanneer we daar in blijven hangen, komen we in een negatieve spiraal terecht. Dan gaan we ons steeds ellendiger voelen en anderen steeds meer afstoten.

Ik kon ook flink teleurgesteld raken. Bijvoorbeeld wanneer een afspraak waar ik mij zo op verheugd had niet doorging. Als ik te laat kwam, omdat de trein vertraging had, terwijl ik extra hard had gefietst om de trein te halen. Wanneer een vriend mij nooit belde en ik zelf altijd het initiatief moest nemen.

Toen ik op een dag opnieuw teleurgesteld raakte, bedacht ik mij dat het ook anders kon. Ik besloot minder van mezelf en anderen te verwachten. Er gebeurde iets opmerkelijks. Wanneer ik geen enkel kaartje of telefoontje verwachtte op mijn verjaardag, werd ik verrast door elk kaartje en telefoontje dat wel kwam. Zo raakte ik niet teleurgesteld door alles wat er niet was of niet gebeurde, maar werd ik verrast door alle dingen die wel gebeurden.

In een maatschappij waarin het kan voelen dat je constant een doel moeten nastreven, targets moet halen en ambitieus wil overkomen, voelt het misschien wat onwennig om wat minder van jezelf of anderen te verwachten. Toch zou ik het iedereen aanraden. Door minder te verwachten, raak je minder teleurgesteld en lijd je dus ook minder. Door lagere verwachtingen kun je eerder blij zijn met wat er wel is. Dat maakt je tot een blijer mens. En zeg nu zelf wie zou jij als vriend willen hebben: degene die klaagt dat je nu pas belt of degene die blij is dat je belt?

Deel deze blog:

Blog Suzan

door Suzan Onstenk-Peeters 1 juli 2026
Mindfulness is opmerkzaamheid, maar wat is dat precies, opmerkzaam zijn? Mindfulness leg ik graag uit aan de hand van een voorbeeld: Stel, je loopt over straat. Iemand passeert je en botst tegen jouw schouder aan. Hoe reageer je? … Je mag er even over nadenken. … Misschien heb je geen pasklaar antwoord. Het hangt af van meerdere factoren: hoe moe je bent, hoe je dag verlopen is, hoe je je voelt, hoeveel je aan je hoofd hebt, wat jouw ervaringen zijn met ongewenste aanrakingen. Je interpreteert de situatie op een dag waarop je je relaxt voelt meestal anders dan op een dag waarop je gespannen bent. Het ene moment reageer je misschien met: “Kan gebeuren, geen probleem.” en een ander moment: “Hé, kun je niet uitkijken?!” Mindfulness traint je een buffer te creëren tussen wat er gebeurt en jouw reactie. Ook op moeilijke of stressvolle momenten. Door in plaats van automatisch, juist bewust te reageren. Zoals in deze situatie op te merken wat er precies gebeurt, bijvoorbeeld: Ik word (emotioneel) geraakt door de actie van de ander. Ik was al moe en het komt nu extra hard binnen. Ik mag geraakt zijn. Ik vind het niet fijn als iemand zo lomp doet. Dit mag ik onprettig en lomp vinden. Vervolgens sta je kort stil om te beseffen wat het gedrag van de ander met jou doet (bijvoorbeeld: mijn hart zit in mijn keel; ik ben geschrokken). Dan geef je een bewuste reactie. Misschien zeg je dan wel: “Ik ben van je geschrokken!” Intern kunnen er dus best oordelen zijn. Dat is helemaal oké. Je neemt ze waar en erkent ze. Door die erkenning kunnen ze rusten. Je neemt ze dus niet mee in de reactie naar de ander. Dat noemen we in mindfulness: niet-reactief zijn. Wanneer je vanuit deze niet-oordelende houding op de ander reageert, doet dat ook iets met de ander. Misschien zegt die persoon wel: “Ik ook.” of “Sorry, ik was in gedachten.” Mindfulness gaat dus over bewustwording. Het gaat over stilstaan. Over met je volle aandacht aanwezig zijn in het moment. Het leert je om met een open blik te kijken naar de mooie en minder mooie momenten in het heden. Je verhouden tot wat er zich afspeelt in je leven. Het leert je om meer veerkrachtig te zijn op moeilijke momenten. Wil je nog meer te weten komen over mindfulness? Op maandagavond 13 juli en 10 augustus 2026 kun je de workshop mindfulness volgen. Daarin beantwoord ik al jouw vragen en laat ik je ervaren wat mindfulness is. Er is nog plek voor jou: meld je nu aan . Ik ontmoet je graag!
door Suzan Onstenk-Peeters 26 maart 2024
Waarom werkstress niet op de werkvloer opgelost kan worden.
door Suzan Onstenk-Peeters 28 februari 2021
Angst in de troebele tijden van Corona en politieke strijd.
door Suzan Onstenk-Peeters 22 maart 2020
Vrijgevigheid in tijden van de Corona-crisis.
door Suzan Onstenk-Peeters 13 maart 2019
De oorzaak van onze overspannen maatschappij.
door Suzan Onstenk-Peeters 19 oktober 2018
Tijd maken voor mindfulness.
door Suzan Onstenk-Peeters 6 mei 2018
Het verlangen naar stilte; de onrust en rust die de stilte kan brengen.
door Suzan Onstenk-Peeters 23 oktober 2017
Wat is aandacht?
door Suzan Onstenk-Peeters 2 juni 2017
Hoe we van jongs af aan leren haasten.
door Suzan Onstenk-Peeters 4 mei 2017
Hoe compassie ontstaat door mindfulness.